Manometry (kolektory serwisowe) mierzą ciśnienie po stronie ssawnej (LP) i tłocznej (HP), pozwalają napełniać instalację czynnikiem, odzyskiwać go i odczytywać temperaturę nasycenia z podziałek dla konkretnych czynników. Wakuometry mierzą głębokość próżni w mikronach (µmHg) podczas próżniowania — to jedyny sposób potwierdzenia, że z układu usunięto wilgoć i powietrze przed napełnieniem czynnikiem. Dostępne są kolektory analogowe (2- i 4-drogowe), cyfrowe stacje z pomiarem temperatury, ciśnienia i przegrzania/dochłodzenia oraz osobne wakuometry elektroniczne z czujnikiem Piraniego.
Przy wyborze sprawdź listę obsługiwanych czynników i zakresy ciśnień — kolektor musi obejmować wysokociśnieniowe R410A (do ok. 60 bar) oraz nowe R32 i R290. Dla czynników palnych A2L/A3 wybieraj sprzęt iskrobezpieczny lub przeznaczony do węglowodorów. Cyfrowe kolektory dają dokładność rzędu ±0,5% i automatyczne przeliczanie przegrzania/dochłodzenia, co skraca diagnostykę; analogowe są tańsze i odporne. Do próżniowania niezbędny jest osobny wakuometr z dolnym zakresem do 0–50 µmHg — manometr kolektora nie ma rozdzielczości w głębokiej próżni. Zwróć uwagę na klasę szczelności wężyków, zawory kątowe oraz złącza (z zaworkami zwrotnymi ograniczają straty czynnika i F-gaz).
